| Kərpimək |
کرپیمک |
|
کهنه شدن. |
| Kərpin |
کرپین |
|
نوعی گل سرخ مخصوص پوشش بام. |
| Kərt |
کرت |
|
← کرتیک. پیر. بیات. |
| Kərət |
کرت |
|
قاچ. بریده. رکعت. |
| Kərtər |
کرتر |
|
نجار. درودگر. |
| Kərtəz |
کرتز |
|
قطب نما. اشاره. |
| Kərtəş |
کرتش |
Heyvanşünaslıq
|
خزنده ای شبیه به مارمولک. برآمدگی تخته سنگ. |
| Kərtək |
کرتک |
|
بالش. |
| Kərtəl |
کرتل |
|
گذرگاه کوهستانی. |
| Kərtləmək |
کرتلمک |
|
شکاف دادن. |
| Kərtlənmək |
کرتلنمک |
|
شکاف خوردن. |
| Kərtmək |
کرتمک |
|
فاق دار شدن. شکافتن. شکاف دادن. کندن چوب. پوسته بستن. آلت خود را از روی لباس به دیگران مالیدن. سنجیدن. چرک. کبره. |
| Kərtmə |
کرتمه |
Farsca
|
← کیرتمه. لایه زخم. پوسته. گلابی. به صورت Körte در معنای اخیر وارد زبان مجاری شده است. |
| Kərtən |
کرتن |
Heyvanşünaslıq
|
خانه. آشیانه. کرتن باغا: خرچنگ. کرتنجک: ← چمندر. کرتنکله: مارمولک بزرگتر از باشی باغلیجا. بزمجه. چلپاسه. مکار. آب زیرکاه. جاکش. کورتنک توتک چالان یئر: جایی که عرب نی انداخت. |
| Kərtə |
کرته |
Heyvanşünaslıq
|
خط. محدوده. نقطه. محل. موقعیت. پناهگاه حیوانات که از حصیر و شاخه ساخته باشند. مرحله. علامت. دفعه. بار. منزل. دفتر. با تلفظ Karte و در معنای قطعه زمین کوچکی که در آن چیزی کاشته باشند، وارد زبان فارسی شده است. کرته / کرته جی: موش. چیزی که بکاود و بخراشد. کرته چی: منشی. کاتب. کرته ریز: گذرگاه کوهستانی. کرته لر: دماغه راه. نوعی شتر. کرته له: تیک. علامت. کرته له مک: بریدن. قطعه قطعه کردن. عیار گرفتن. کرته له مه: تنسیق. تدریج (از صناعات ادبی). عیارگیری. کرته مک: اثبات کردن. کارت زدن به هنگام ورود و خروج از محل کار. کرته نه: مرغدانی، خانه مرغان که از کندن زمین یا سنگ چین کردن درست کنند. کرته و یک: کم و کاست. |
| Kərtukələ |
کرتوکله |
|
← کرتن کله. |
| Kərti |
کرتی |
|
حقیقت. رستاخیز. قیامت. کهنه. کرتیجی: برشکار. صیقل دهنده. کرتیژمک: نامزد کردن. بریدن. کرتیز: قطب نما. اشاره. کرتیس: ایمان. باور. کرتیسیز: نادرست. |
| Kərtiş |
کرتیش |
Heyvanşünaslıq
|
مارمولک بزرگ. |
| Kərtişkənə |
کرتیشکنه |
Heyvanşünaslıq
|
حلزون. سوسمار. |
| Kərtik |
کرتیک |
|
شکاف. بریدگی. فرورفتگی. قطعه چوب. بریده. ناقص. کوتاه. برجستگی روی شاخ. نوک استخوان. نشانه. دفترچه. کرتیکچی: داوری که امتیازات بازیکنان را روی چوب یا خطی علامت بزند. کرتیک کمریک: شکافته و بریده. کرتیکلمک: شکافته شدن. کرتیکله مک: شکاف دادن. |
| Kərtigə |
کرتیگه |
|
تازه مسلمان. |
| Kərtilmək |
کرتیلمک |
|
شکاف خوردن. |
| Kərtilmə |
کرتیلمه |
|
انشقاق. شکاف. |
| Kərtili |
کرتیلی |
|
ضروری. باایسته. |
| Kərtilik |
کرتیلیک |
|
حقیقت. |
| Kərtincək |
کرتینجک |
|
خوش باور. پاک ایمان. |
| Kərtinmək |
کرتینمک |
|
باور کردن. اعتماد کردن. |
| Kərtinis |
کرتینیس |
|
ایمان. باور. |
| Kərəc |
کرج |
Farsca
|
← قیرج. |
| Korç |
کرج |
Farsca
|
← کورت. |
| Kərəc |
کرج |
|
چاقو. |
| Kərəci |
کرجی |
|
قایق بزرگ. |
| Kərcivan |
کرجیوان |
|
قایقران. |
| Kərçəmək |
کرچمک |
|
قارچ قاچ کردن. قطعه قطعه بریدن. |
| Kərçə |
کرچه |
|
گوش کوچک و نوک تیز (گوسفند). قارچ. |
| Kərçim |
کرچیم |
|
بریده. قارچ. |
| Kərxana |
کرخانا |
|
(کارخانه) دعوا. دردسر. فاحشه خانه (گویش استانبولی). |
| Kirdardan düşmək |
کرداردان دوشمک |
|
از کار افتادن. کرداری قویماق: به دردسر انداختن. کسمک: حوصله کسی را سر بردن. کرداری گلمه مک: بی حوصله بودن. |
| Kərdi |
کردی |
|
کُرت. کرت که از «کیر» کوچکتر است. باغچه حیاط. |
| Kərdi |
کردی |
|
نوعی شفتالو. شاخه ای از درخت که از درخت بریده باشند. بخشی از مزرعه که کناره های آن را بلند کنند تا آب در آن بنشیند و در میان آن |
| Kərdi yav |
کردی یاو |
|
مخلوط گندم و جو. پراکنده. آشفته. درهم و برهم. پیوند. |
| Kərdilənmək |
کردیلنمک |
|
تقسیم شدن زمین کشاورزی به کرتها. کرت بندی شدن. |
| Kərdiləmək |
کردیله مک |
|
کرت دار کردن. کرت درست کردن. کو دووار: بیلی پهن که برای ساختن کرت از آن استفاده میشود. آلت کشاورزی برای احداث جو و مرزبندی. نهرکن. ← مارغیز. |
| Kərər |
کرر |
|
تکرار. غار. مغاره. |
| Kərrən |
کررن |
|
تکرارآ. دوباره. |
| Kərrə |
کرره |
|
تکرار. |
| Kərəz |
کرز |
|
انگل. دفعه. بار. تپه کوچک. کرزلمک: با غرور سخن گفتن. تهدید به زدن کردن. |
| Kərzin |
کرزین / کرزینکه |
|
سبد. زنبیل. |
| Kərəs |
کرس |
|
تیرک بستن اسب. دیگ بزرگ. |
| Kərəstə |
کرسته |
|
تیرک. چوب بریده شده. مواد. وسایل. ابزار. اندام. هیکل. |
