خط. محدوده. نقطه. محل. موقعیت. پناهگاه حیوانات که از حصیر و شاخه ساخته باشند. مرحله. علامت. دفعه. بار. منزل. دفتر. با تلفظ Karte و در معنای قطعه زمین کوچکی که در آن چیزی کاشته باشند، وارد زبان فارسی شده است. کرته / کرته جی: موش. چیزی که بکاود و بخراشد. کرته چی: منشی. کاتب. کرته ریز: گذرگاه کوهستانی. کرته لر: دماغه راه. نوعی شتر. کرته له: تیک. علامت. کرته له مک: بریدن. قطعه قطعه کردن. عیار گرفتن. کرته له مه: تنسیق. تدریج (از صناعات ادبی). عیارگیری. کرته مک: اثبات کردن. کارت زدن به هنگام ورود و خروج از محل کار. کرته نه: مرغدانی، خانه مرغان که از کندن زمین یا سنگ چین کردن درست کنند. کرته و یک: کم و کاست.
