| Qoşnu |
قوشنو |
|
سید. صورت اصلی واژه قوشنو است. به صورت «گشنی» به معنای آمیزش وارد زبان فارسی شده است. |
| Qoşnuşmaq |
قوشنوشماق |
|
به هم پیوستن. |
| Qoşnuq |
قوشنوق |
|
پیوند یافته. آمیخته. |
| Qoşnumaq |
قوشنوماق |
|
پیوند دادن. آمیختن. جفت گیری کردن. به صورت «گشنی کردن» ترجمه و وارد زبان فارسی شده است. |
| قوشه قنداق |
قوشه قنداق |
Farsca
|
(قوشا قنداق) اسلحههای دارای دو قنداق. |
| Qoşu |
قوشو |
|
جامعه. رمه. گله. صنف. طبقه. با هم. دوست. پیشنهاد. بار و بنه. لوازم. وسایل. سرباز. به صورت «کوشی» به همین معنا وارد فارسی شده است. |
| Quşu |
قوشو |
|
نوعی بیماری حیوانی که از گزیدگی خفاش ایجاد شود. |
| Qoşu atı |
قوشو آتی |
|
اسب مسابقه. |
| Quşu ötmək |
قوشو اؤتمک |
|
قدرت باروری داشتن. |
| Quşu oyanmaq |
قوشو اؤیانماق |
|
تحریک شدن آلت مرد. |
| قوشو یولو |
قوشو یولو |
|
پیست اسب سواری. قوش هایلاماق: شخم راندن. |
| Qoşut |
قوشوت |
|
محیط. دو گانه. موازی. به اضافه. |
| Qoşutluq |
قوشوتلوق |
|
موازات. |
| Qoşutmaq |
قوشوتماق |
|
کوچک یا ظریف کردن. |
| Qoşuc |
قوشوج |
|
ایده آل. رقیب. |
| Quşuc |
قوشوج |
|
شک. تردید. گمان. |
| Qoşucu |
قوشوجو |
|
اتصال دهنده. پیونددهنده. دستگاه اتصال دهنده دو واگن به همدیگر. شاعر. |
| Quşuçaq |
قوشوچاق |
Heyvanşünaslıq
|
مرغ. |
| Qoşurqu |
قوشورقو |
|
بار. وزن. |
| Qoşurulmaq |
قوشورولماق |
|
مجاله و له شدن. |
| Qoşuş |
قوشوش |
|
مسابقه. هماوردی. |
| Qoşuşəyləri |
قوشوشئیلری |
|
زین و یراق. |
| Qoşuşmaq |
قوشوشماق |
|
دسته جمعی به جایی بدو رفتن. تناشد. باهم سرودن. باهم شرط بستن. |
| Qoşuq |
قوشوق |
Divan Lüğat Türk
|
متصل. چسبیده. |
| Qoşul |
قوشول |
|
حکم. شرط. فرمان. وضعیت. دوست. فعل امر به معنای «بپیوند، ملحق شو». قوشولان: یدک. ارابه. قوشولجا: شرطنامه. قوشولداق: آلیاژ. قوشولدوروچو: پیونددهنده. قوشولقان: فرمانده. همیشه همراه. ملحق. قوشولو: مشروطه. مشروط. |
| Qoşuluq |
قوشولوق |
|
شرطنامه. قوشولما: واحد بزرگ نظامی. مرکب. قوشولماق: پیوستن. همراه شدن. قاطی شدن. ساخته شدن. سروده شدن. بسته شدن اسب به کالسکه. قوشولو: یراق شده. آماده شده. قوشولوب قاچماق: پیوستن به کسی و گریختن با او. فرار کردن دختر با پسر به قصد ازدواج. قوشولوجو: الصاق شونده. قوشولوش: ادغام. رخصت. اذن. قوشولوق: مراد. معنا. |
| Qoşum |
قوشوم |
|
وابسته. بوکسل. همراه. ملزومات اسب مانند زین و رانکی و ... . خوشه. ادب. عار. متحد. همراه. مقداری که حجم آن به اندازه دو کف دست باشد. ضمیمه. قوشوم آتی: اسب گاری. قوشوما: فاصله میان دو ابرو. قوشوماتچی: چاپلوس (گویش قرافیزی). قوشوماج: فلاخن. قوشوما قاش: ابروپیوسته. قوشومجا: سود. بهره. درآمد اضافی. الحاقی. قوشومجا پول: اعانه. پول امداد. قوشومجو: علاوه. قوشومچو: معین. حامی. قوشوم قووماق: چند نفر شریک یک مزرعه را به ردیف شخم زدن. |
| Qoşun |
قوشون |
Oğlan Adı
|
مجموعه سپاهیان. ارتش. کثرت. عده زیاد. اهالی. مردم. ابزار. لوازم. به صورت قشون وارد فارسی شده است. اصطلاح «قشون ساخلو» در ادبیات نظامی ایران، به معنای نیروهای ثابت مستقر در منطقه معین، از این ریشه است. قوشون آغا: سپهسالار. . قوشونا: همسایه. قوشون باشی: سرهنگ. قوشونتو: شایعه. تردید. حاصل جمع. قوشونتو: همراه و هر چیز شبیه به آن. نفهم. قوشونتوسوز: ناب. قوشونج: سهامدار. شریک. قوشونجاق: خوشه. قوشونویرن: لشکرکوب. شجاع. قوشونداش: همقطار. دوست دوره جنگ. قوشونسوز: خالص. قوشون کنجدی / قوشون کنجلیک: لشکرکشی. قوشونماق: دوری کردن. قوشون یولوش: لشکر و حشم. |
| Qutbə |
قوطبه |
|
گفتار. |
| Quti |
قوطی |
Farsca
|
← قوتو. |
| Qoğ |
قوغ |
|
← قور. خرد و ریز کاه. |
| قوغا |
قوغا |
Bitkişünaslıq
|
نی. چوب بلند با سر قلابی. فضله کبوتر. جای گردآوردن سرگین در آغل. سطل. قوغال: کلوچه. نان شیرمال. کوک که نیز گویند. قوغالانماق: شیر شدن. مثل خرس بال و پر سیخ کردن. قوغالق: نزار. قوغام: جامعه. جمعیت. قوغاملیق: اجتماعی. قوغان: تاج از پرمرغ و یا موی دم اسب. عقربه ساعت. برف گلی که به پا چسبیده باشد. کندوی خالی. قوغانلاماق: از موقعیت بد به موقعیت خوب رفتن. |
| قوغای |
قوغای |
Bitkişünaslıq
Heyvanşünaslıq
|
ماده. مؤنث. قوغشاق: بدردنخور. دور ریختنی. قوغلاق: بره کوچک که دنبال مادر بدود. قوغلاما: به آتش خشک شده. قوغلانماق: کیک زدن (سر). قوغلوق: پیاز سبز. قوغمان: غیبت کننده. قوغنوق: مزرعه ای که با سوزاندن جنگل احداث کنند. قوغوج: ضرر. زیان. قوغوجو: سخن چین. منافق. |
| Quğu |
قوغو |
Heyvanşünaslıq
|
پرنده بلند غالباً سفید با پاهای پرهای. |
| قوغور |
قوغور |
Heyvanşünaslıq
|
مغرور. متکبر. قوغورجاق: عروسک. قوغورجوق: مارمولک. لعبت. قوغورساق: گاو نازی. قوغورماق: بغ بغو کردن. |
| قوغوز |
قوغوز |
|
گودال. حفره. پوست گردو. |
| قوغوس |
قوغوس |
|
خالی. قوغوش: ناودان آسیاب. پوست حیوان بعد از دباغی. چوبی که از درخت برای ساختن تیر بریده باشند. قوغولاداماق: بغ بغو کردن. قوگوماق: وزیادن کولاک ضعیف. |
| قوغون |
قوغون |
|
شراره. جرقه. |
| Qofar |
قوفار |
|
نترس. بی باک. |
| Qofasan |
قوفاسان |
|
دیوانه. سرسری. |
| Qofalaq |
قوْفالاق |
|
توخالی. مغرور. |
| Qoflaq |
قوْفلاق |
|
دندان ریخته. |
| Qoqay |
قوْقای |
|
پسر. مذکر. |
| قوققو |
قوققو |
|
تک، تنها. |
| قوققولتو |
قوققولتو |
|
صدای قوقو. |
| قوققولداشماق |
قوققولداشماق |
|
باهم قوقو کردن. |
| قوققولداماق |
قوققولداماق |
|
قوقو یا قدقد کردن. |
| قوققولوقو |
قوققولوقو |
|
بانگ خروس. تنهای تنها. |
| قوققومای |
قوققومای |
Heyvanşünaslıq
|
جغد. |
| Qoquç |
قوْقوچ |
|
جاروی قدیمی. |
