| اوجاق سؤنمک |
اوجاق سؤنمک |
|
از دست دادن فرزند. بدبخت شدن. |
| اوجاق سایماق |
اوجاق سایماق |
|
تابو و مقدس شمردن. |
| اوجاق قاشی |
اوجاق قاشی |
|
دیواری به بلندی ۳۰ سانتیمتر در کنار اجاق برای گذاشتن قابلمه و .... |
| اوجاق قالاماق |
اوجاق قالاماق |
|
اجاق روشن کردن. آتش کردن اجاق. |
| اوجاق قوجاسی |
اوجاق قوجاسی |
|
کنده بزرگ که در زمستان پشت اجاق گذارند. |
| اوجاق قولو |
اوجاق قولو |
Oğlan Adı
|
خادم حرم. خادم آتشکده |
| اوجاق قیراغی |
اوجاق قیراغی |
|
(کنار آتشگاه). بافته ای شبیه گلیم و جاجیم که به شکل مکعب مستطیل بافته و دوخته می شود. در کنار اجاق مورد استفاده و در حمل و نقل لوازم عشایری به عنوان صندوق استفاده می شود (در شهرها برای رویه کاناپه و مبل مورد استفاده قرار گیرد). |
| اوجاق کۆلو |
اوجاق کۆلو |
|
(خاکستر اجاق) در میان ترکان برای درمان زخم بکار رود. |
| اوجاق وئردی |
اوجاق وئردی |
Oğlan Adı
|
اجاق داده |
| اوجاق وورماق |
اوجاق وورماق |
|
اجاق را زدن. نوعی نفرین به این صورت که با دو کف دست بر لبه اجاق زده و می گویند: ای اجاق! انتقام مرا بگیر. |
| اوجاق یاخماق |
اوجاق یاخماق |
|
ازدواج |
| اوْجاق یانماق |
اوْجاق یانماق |
|
خوشبخت بودن. |
| اوجاقچی |
اوجاقچی |
|
نوعی قالی ظریف در ابعاد ۳×۲ متر. آتشکار. سوخت انداز. قهوه خانه چی. |
| اوجاقدان اصیل |
اوجاقدان اصیل |
|
ریشه دار. |
| اوجاقسال |
اوجاقسال |
|
مرکزی. |
| اوجاقلاما |
اوجاقلاما |
|
تماماً. کاملاً. |
| اوجاقلانماق |
اوجاقلانماق |
|
صاحب دودمان شدن. |
| اوجاقلی |
اوجاقلی |
|
خانه ای که دارای تقدس و برکت باشد. مقدس و متبرک. با سخاوت. بخشنده. اصیل. با خانواده. یئنی چری. |
| اوجاقلی آنا |
اوجاقلی آنا |
|
ماما. |
| اوجاقلیق |
اوجاقلیق |
|
خانواده. آشپزخانه. یادگار پدری. در دولت عثمانی نوعی اراضی بودند که برای کشتی سازان و دژبانان تعیین میشدند. به صورت «اوجاقلق» به معنای اراضی حاکم، وارد ادبیات تاریخی فارسی شده است. |
| Ocal |
اوْجال |
|
شیار. |
| Ocan |
اوْجان |
|
هر کشتی که دارای دو جناح باشد. |
| Ocu |
اوْجوُ |
|
مادر بزرگ. |
| اوْجوقماق |
اوْجوقماق |
|
سربرآوردن. |
| Oça |
اوْچا |
|
جوان (حیوان). |
| Oçar |
اوْچار |
|
چدار اسب. |
| Oçerk |
اوچرک |
|
مقاله. رساله. شرح. رپورتاژ. نوشتهای از یک نویسنده درباره یک حادثه که نویسنده شاهد آن بوده. |
| Ox |
اوخ |
|
تیره. شاخه. تیر. پیکان. خدنگ. محور. بردار. سهم (ریاضیات) منطقه البروج. صورت فلکی در نیمکره شمالی. جویبار کوچک. یک واحد انسانی در میان ترکان که از ترکیب چند «اوروق» پدید میآمد و از ترکیب چند «اوخ» نیز یک «بودون» درست میشد. «اوخ» به یک تشکیلات سیاسی وابسته بود. «اوخ» در میان ترکان، نشانه تابعیت بود. به صورت «اوغ» و «اوق» به معنای تیر وارد فارسی شده است. اوخ آتان: تیرانداز. منطقه البروج. عطارد. قوس. ماه نوامبر. ماه آذر. اوخ آتما: قرعه کشی. اوخ آتیپ یایینی گیزلتمک: نظر خود را صریح و کامل نگفتن. اوخ آرخ: زهجویبار نازک و صاف. اوخ آلاتگی: میدان تیر. |
| اوخ اشاره سی |
اوخ اشاره سی |
|
فلش. ← |
| Ox ulduz |
اوخ اولدوز |
|
نوک جوانگ |
| Ox üzmək |
اوخ اۆزمک |
|
تیر انداختن. |
| Ox ilan |
اوخ ایلانی |
Heyvanşünaslıq
|
تیرمار. مار کفچه. مار افعی ( Cerasestres hasselguisti). |
| اوخ باخیش |
اوخ باخیش |
Oğlan Adı
|
تیرنگاه . |
| Ox başı |
اوخ باشی |
|
پیکان. |
| اوخ بولوت |
اوخ بولوت |
Oğlan Adı
|
ابر تیرآسا . |
| اوْخ چانتا |
اوْخ چانتا |
|
قطار فشنگ. |
| Ox çiçəyi |
اوْخ چیچَگی |
Bitkişünaslıq
|
اردیزیه. |
| Ox darı |
اوْخ داری |
|
مهمات. باروت. |
| اوْخ داریلماق |
اوْخ داریلماق |
|
حمله کردن. |
| اوْخ دنیز |
اوْخ دنیز |
Oğlan Adı
|
پیکان دریا. . |
| Ox saçar |
اوْخ ساچار |
|
تیربار. مسلسل. |
| Ox sadaq |
اوْخ ساداق |
|
تیرکش. |
| اوْخ سالقیش |
اوْخ سالقیش |
|
فانوسقه. فشنگدان. |
| Ox qabı |
اوْخ قابی |
|
تیرکش. تیردان. |
| Ox kəsmə |
اوْخ کَسمَه |
|
تیر بازگشتی زدن. قیاج اندازی. به همین صورت و معنا وارد ادبیات فارسی شده است. |
| اوْخ کیربیک |
اوْخ کیربیک |
Qız Adı
|
مژگان تیروش. |
| Ox gözü |
اوْخ گؤزی / اوْخ گؤزؤ |
|
سوفار. |
| Ox mənzili |
اوْخ منزلی |
|
مسافتی که تیر طی کند. |
| Ox yaraq |
اوْخ یاراق |
|
مهمات جنگی. |
| Ox yağmur |
اوْخ یاغمور |
|
باران مرمی. |
