| Çox evli |
چوخ ائولی |
|
چند خانهای (تخمدان گیاه و ...). |
| Çox ərli |
چوخ ارلی |
|
چند شوهره. |
| Çoxa |
چوخا |
|
پشتَه سنگ در مزرعه. پشته. تل. برآمدگی. |
| Çoxa |
چوخا |
|
دوش اندازند. به صورت چوخه، چوقه، چووقا و چوگه وارد زبان فارسی و به صورت «جوخه» و «جوخ» وارد عربی شده است. |
| Çuxa |
چوخا |
|
نوعی لباس. کت. ردا. لباس ملی مردانه قفقازیها که کمرش چین دار و بلند است. زیرانداز یا پارچه پشمی زبر که از آن برای دوخت انواع کت، شلوار، جلیقه و ... استفاده میکردند. بالاپوش نمدین چوپانها دوخته شده از پوست گوسفند و بدون دگمه، اکثراً از پارچهای مقاوم به رنگ تیره و یا سیاه (در گذشته قرمز و قهوهای). پالتویی از چشم یا کرک که ریش سفیدها و کشاورزان ترک روی دوش اندازند... |
| Çuxa çiçəyi |
چوخا چیچگی |
Bitkişünaslıq
|
پامچال عطری. زهر الربیع عطری. پامچال. گل بهار. بیدگیا. |
| Çuxaçı |
چوخاچی |
|
کسی که به کار دوخت و فروش چوخا مشغول باشد. |
| Çuxadar |
چوخادار |
|
خادمی که در دولتهای ترکان، چوخا میپوشید و یا در پشت پردهای از چوخا، منتظر خدمت بود. |
| Çoxartma |
چوخارتما |
|
تعاون. همیاری. |
| Çoxarma |
چوخارما |
|
گردآوری. |
| Çoxarmaq |
چوخارماق |
|
گردآوردن. |
| Çoxaş |
چوخاش |
|
افزایش. |
| Çoxaşmaq |
چوخاشماق |
|
جمع شدن. گردآمدن. |
| Çuxaq |
چوخاق |
|
دیگ گلی. |
| Çoxal |
چوخال |
|
آغل احشام. فراخ. گسترش. سرشماری. |
| Çuxal |
چوخال |
|
لباسی که زیر زره پوشند. |
| Çoxala |
چوخالا |
|
بالکن. کنسول. |
| Çuxala |
چوخالا |
|
دیگ گلی. |
| Çoxalaq |
چوخالاق |
|
ساقهٔ ذرت. |
| Çuxalaq |
چوخالاق |
|
گودال. حفرہ. |
| Çoxaltmaq |
چوخالتماق |
|
زیاد کردن. افزودن. تکثیر کردن. علاوه کردن. اضافه کردن. |
| Çüçü |
چۆچۆ |
|
بوقلمون ماده. |
| Çüçüt |
چۆچۆت |
|
شیرین. شکر. |
| Çüçütmək |
چۆچۆتمک |
|
شیرین کردن. |
| Çüçük |
چۆچۆک |
Heyvanşünaslıq
|
توله سگ. شیرین. |
| Çüçüklük |
چۆچۆکلۆک |
|
شیرینی. لذیذ. |
| Çüçüknmək |
چۆچۆکنمک |
|
میل به شیرینی داشتن. میل کردن. چشیدن. |
| Çüçüm |
چۆچۆم |
|
مغز گردو. |
| Çüçümən |
چۆچۆمن |
|
شیرین دوست. |
| Dam otu |
دام اوتو |
Bitkişünaslıq
|
گیاه دم شیر. |
| Dam basqını |
دام باسبینی |
|
کسی که در خانه زندانی شده است. |
| Dam başı |
دام باشی |
|
ایوان. بالکن. |
| Dam toyu |
دام تویوی |
|
جشن خانه نو. |
| Dam təpir |
دام تیپر |
|
لگدکوبی بامی که در بارندگی زیاد چکه کند. |
| دام خاراباچیلی |
دام خاراباچیلی |
Heyvanşünaslıq
|
بوف کوچک. |
| Dam dar |
دام دار |
|
بسیار تنگ. |
| دام داش |
دام داش |
|
دخمه و کوچ. آبادی. |
| دام داشی |
دام داشی |
|
سیلیت (شیمی). سنگی که از آن مانند غلتک برای سفت کردن خاک پشت بام بکار برند. |
| دام دام |
دام دام |
|
آب انگور مخصوص که خاک زده شده و برای تهیه شیره بکار رود. |
| Dam dəşər |
دام دشر |
|
دزدی که با سوراخ کردن بام خانه ها دزدی کند. |
| Damaq |
داماغ |
|
کام. سقف دهان. حال. لذت. دهان. سرخوشی. حوصله. به صورت دماغ وارد زبان فارسی و عربی شده است. داماغ آرخاسی: پسین کامی. حروفی که موقع بیان، زبان با پسین کام تماس می گیرد. داماغ اؤرتاسی: میانکامی. حروفی که در موقع بیان، زبان با میان کام تماس می گیرد. داماغ اؤنو: پیشین کامی. حروفی که در موقع بیان، زبان با قسمت پیشین کام تماس می شود. |
| داماغالتاق |
داماغالتاق |
|
شطرنجی شدن. |
| داماغالماق |
داماغالماق |
|
شطرنجی کردن. |
| داماغجی |
داماغجی |
|
ضلع. پاشنه. کرایه. |
| داماغچاق |
داماغچاق |
|
چوب زیر یوغ. داماغچی / داماغچیل: پرخور. شکمو. |
| داماغسا |
داماغسا |
|
چوب بست سقف. پوزه بند. داماغ ساللاماق: لب و لوچه را آویختن. داماغساماق: حروفی را در گلو بیان کردن. داماغساو: پرخور. شکمو. |
| داماغسی |
داماغسی |
|
بیان چیزی با کام. داماغ صائتلری: حروف صدداداری که موقع بیان آنها، زبان به کام می خورد. داماغ قان: خون حیوان ذبح شده. داماغ قیرماق: گلو را صاف کردن. داماغ گؤتورمک: انگشت کشیدن به سقف دهان بچه. وقتی بچه از چیزی ترسیده باشد، مادرش یا کس دیگری کف دست راستش را به زمین می گوید و انگشت سبابهاش را به سقف دهان بچه کشد تا ترس بچه بریزد. داماغلاشماق: گپ زدن. داماغلانماق: سرحال آمدن. داماغلی: سرحال. داماغلی ایکنه: قلاب ماهیگیر. داماغلی گم: مکان انباشت علوفه یا غذا. |
| Damalı |
داماغلی |
|
تاکسی کرایه ای. درب دار. شطرنجی. |
| داماغلی دسن |
داماغلی دسن |
|
شطرنجی. |
| داماغماق |
داماغماق |
|
خواستن. آرزو کردن. داماغ وئرمک: لذت بردن. |
