یکی از حروف صامت زبان ترکی آذربایجانی است که جزء حروف طنین دار، لب و دندان و اصطکاکی گروهبندی میشود. واو به زبان فنیقی به معنی میخ بوده و در خط فنیقی به میخ شباهت داشته است. هیچ واژه اصیل ترکی با «و» آغاز نمی شود. در ترکی قدیم مرسوم نبوده؛ اما امروزه تقریباً رایج و معمولی است. این حرف اغلب با حروف «ف»، «ب»، «پ» و ... قابل تبدیل است.