یکی از حروف صامت که جزء حروف گنگ. پیشین کامی و انفجاری گروه بندی میشود. در تلفظ «ت» زبان و دندان مشارکت دارند. در کلمات چند هجایی و نیز ریشه افعال که به «ت» ختم میشوند در صورتی که پسوندی به آنها ملحق شود که حرف اول آن حرف صدادار باشد، حرف «ت» به «د» تبدیل میشود. مثل: انشیت/ انشیدیر. قوروت/ قورودون. تبدیل «ت» به «د» به مرور زمان بیشتر شده است. واژگان در ترکی قدیم عموماً با «ت» شروع می شدند و ابتدا با «د» یک استثناء بوده است. اکنون در ترکی آذربایجانی برتری با «د» و در ترکی استانبولی با «ت» است. یعنی واژه «دابان» در آذربایجان، به صورت «تابان» در ترکیه ادا می شود.
در لغات وارده به پیروی از املاء اصلی کاربرد دارد. در زبان آذربایجانی مانند «ت» بیان می شود.
