یکی از حروف صامت زبان آذربایجانی است که جزء حروف میان کامی، انفجاری و طنین دار گروهبندی میشود. با حروف «ک»، «ق»، «خ»، «ی»، «ج» و ... قابل تبدیل است. غالباً در اول کلمه میآید و به ندرت در وسط و آخر کلمه به کار میرود. هر گاه در آخر کلمه بیاید، پیش از «گ» انحصاراتً «ن» قرار میگیرد. مانند قشنگ و تفنگ. هر گاه در بین دو حرف صدادار (صامت) قرار بگیرد، صدای «ی» میدهد. مثل دو گو(برنج).
