از حروف ترکی آذربایجانی که جزء حروف صامت طنین دار، جفت لبـی و انفجاری گـروهبندی مـی شـود. نخـستین حـرف از صامتها اسـت. بـه تناوب و معمولاً مـی تـوانـد بـه «پ» تغییر یابد. نـتیجه این تغییر و تبـدل، رفـته رفـته به نفع «ب» درآمده است. در مواردی نیز «ب» به «و» تغییر یافته است. بئرمک ← وئرمک.
