الف ممدود. الف مددار. آوای بلند و راست چرا که در ادای آن دهان کاملاً به وضعیت باز درمیآید. حرفی که در نارضایتی، استهزاء، تعجب، شدت، هیجان، وحشت، ترس، پشیمانی استفاده میشود. اگر به صورت کشیده ادا شود، حالت تعجب را میرساند. اگر به صورت کوتاه ادا شود، حرفی برای اخطار، عتاب و مؤاخذه است. اگر پس از فعل بیاید، علامت تصدیق و تأکید میباشد. مخفف آی. حرف ندا. «نیز». «ممکن است؟». این. همین.
