سوزن سوزن. نوعی بازی. بازیکنان دور هم می نشینند و دستهایشان را جلو می آورند. یکی از آنها استاد شده و متلی را می خواند: «ایگنه ایگنه اوجو دوگمه، بربرینجی برین کئچیر، شاهماجی شاتیر کئچیر، قوچ آغاجی قوتور کئچیر، هایبان هایبان، پیرتیل پیرتیل سو ایچ قورتول» (سوزن سوزن نوکش دوگمه، خال کوب می آید زخمی می رود، کلنگ دو سر کلنگ به دست می رود. قوچ قوی هیکل نیز زخمی می رود. بپر این ور، بپر آن ور، بخور، بترک، آب بخور تمامش کن) و در ادای هر کلمه یکی از انگشتان بازیکنان را رد کرده و پیش می رود. آخرین کلمه متل یعنی «قورتول» به نام هر انگشتی افتاد آن انگشت کنار گذاشته می شود. استاد دوباره شروع به خواندن متل می کند تا زمانی که فقط انگشت یا انگشتان دست یا دستهای یک نفر باقی بماند. در این صورت این بازیکن بازنده محسوب می شود. استاد رویش را به طرف بازنده کرده و از او می پرسد که از دو کلمه «قا» و «قو» کدامیک را می خواهد. بازنده مجبور است یکی از این دو را انتخاب کند. اگر بگوید «قا» می خواهم به عنوان اینکه خواسته «قارقا» (کلاغ) باشد، همگی او را هو می کنند و می خندند و اگر بگوید «قو» می خواهم، استاد می گوید که این بچه «قوتور» (جرب) است و باز بچه ها با هلهله و کف، بازی را تمام می کنند.
